صادقی نقدعلی

گامی کوچک در راستای همدلی

صداقت در دوران جوانی عاشق هم می شود . عاشق بی بی ماه فرزند کیخاء خواهر مرحوم مشهدی شیرزاد در همین رابطه اشعار زیادی گفته که به چند بیت آن اشاره می شود :

ولم سرو بلند در راه می رفت                            چه آهوی خط غماز می رفت

بدنبالش دو چشمان صداقت                          چه شاهینی کمین باز می رفت

 

دل و دینم ز دیدارت قوی شد                               چراغم بهر دوریت متفی شد

اگر یک بوسه ای دستم بگیری                            چه ایرانی به کام پهلوی شد

 

بیا با دو برو نزدیک بی ماه                             صداقت هجر دوریت می کشد آه

...................................................                                        ...........................................................

 

سپاهان عراق و بندی و روس                        به قربان دو زلف بورت ای دوست

قسم برخاک مادرت که داده شیرت                   زلطفت کم ممکن از بهر مأیوس

 

صداقت در هجو خواستگاران معشوقه اش اشعاری سروده است که از ذکر آن خودداری می شود .

صداقت در این عشق عاطفی هرگز به معشوقش نمی رسد ، بعد از اینکه عشق بی بی ماه در دلش می ماند ، با معصومه یا همان غِزَلو دختر مرحوم کربلای شکراله ازدواج می کند . از ایشان اولادی حاصل نمی شود در نتیجه زن دومی به نام شکر از طایفه فارسی اختیار می کند . حاصل این ازدواج یک پسر به نام عباس و یک دختر به نام مریم می باشد که از ایشان به یادگار مانده اند. این شاعر گمنام که بطور خودرو و خود جوش پا به عرصه شعر و ادب گذاشت و تا حدی هم پیشرفت کرد ، اما زمینه و شرایط برای رشد ایشان فراهم نبوده حامی و راهنمایی نداشته است . با اتکا به خود عمل می کرده به همین علت کارهای ادبی اش اکثراً بی ثمر مانده .

صداقت همیشه با مشکل مالی مواجه بود در طول عمرش فقیرانه زندگی کرد و در سال 1361 در کف دهک در چند کیلومتری خرامه کربال دار فانی را وداع گفت و در همان جا مدفون گردید روحش شاد .

نوشته شده در جمعه ۳٠ فروردین ۱۳٩٢ساعت ٩:۳٤ ‎ب.ظ توسط رسول| نظرات ()



      قالب ساز آنلاین