صادقی نقدعلی

گامی کوچک در راستای همدلی

وَ لاَ تَجْعَلْ یَدَکَ مَغْلُولَةً إِلَى عُنُقِکَ وَلاَ تَبْسُطْهَا کُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُومًا مَّحْسُورًا

و نه هرگز دستهای خود را در احسان به خلق بسته دار و نه بسیار گشاده کن، که به نکوهش و حسرت خواهی نشست.

*بسته بودن یا در زنجیر بودن دست بر گردن کنایه از امساک و منع عطا و فیض است و باز کردن آن به تمامی و گستردگی کنایه است از‌‌ همان افراط در کار بذل و بخشش، و خداوند در قرآن مکرر آدمیان را به پیروی از میانه روی و پرهیز از اسراف و تبذیر فرا خوانده است.

*در ادبیات فارسی نیز همه بزرگان بر این میانه روی تاکید کرده‌اند، از جمله شیخ محمود شبستری میانه روی را اصل فضایل دانسته و آن را به پل صراط که‌‌ همان صراط مستقیم است تعبیر کرده است که در دو جانب آن جهنم یعنی رذایل قرار دارد.

نوشته شده در جمعه ٢٤ آذر ۱۳٩۱ساعت ۳:۳۳ ‎ق.ظ توسط رسول| نظرات ()



      قالب ساز آنلاین